«کُدِ ۱۲۰۰ ساله شکست؛ چرا فقط ایرانی‌ها “نزدیک” را فهمیدند؟» 🚩

«کُدِ ۱۲۰۰ ساله شکست؛ چرا فقط ایرانی‌ها “نزدیک” را فهمیدند؟» 🚩

بسیاری از ما قرن‌هاست در یک «تله‌ی محاسباتی» گرفتار شده‌ایم. وقتی در دعای عهد زمزمه می‌کنیم: «إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیداً وَ نَرَاهُ قَرِیباً» (دیگران آن را دور می‌پندارند و ما آن را نزدیک می‌بینیم)، تفاوت در یک حسِ قلبیِ ساده نیست؛ تفاوت در یک «فرمولِ عملیاتی» است که سرنوشتِ تمدن‌ها را تغییر می‌دهد. 🔑

🔻 رمزگشایی از کُدِ «نَرَاهُ قَرِیباً»

باید بدانیم «نزدیک دیدنِ ظهور» یک پیش‌گویی نیست، بلکه یک «شرطِ وجودی» است. قانونِ انتظار می‌گوید: اگر ظهور را دور ببینی، هرگز برای آن «آماده» نمی‌شوی. و اگر آماده نباشی، ظهور اتفاق نخواهد افتاد! ⚠️

در واقع، «نزدیکی» کدی است برای بیداری؛ کدی که به منتظر می‌گوید همین حالا باید پشتِ در ایستاده باشی. کسی که میهمان را در چند صد کیلومتری می‌بیند، خانه را تمیز نمی‌کند؛ اما کسی که صدایِ پای میهمان را پشتِ در می‌شنود، تمامِ وجودش «آمادگی» است. بدون این «نزدیک‌بینی»، ظهور در اسارتِ زمان باقی می‌ماند. ⏳

🌱 مدلِ محاسباتیِ «اهلِ یقین» در برابرِ «رهگذران»

تفاوت در اینجاست؛ یک رهگذرِ غریبه وقتی به زمین نگاه می‌کند، چیزی جز خاکِ خشک نمی‌بیند و حکم می‌دهد که: «هیچ خبری نیست!». 🏜

اما آنکه می‌داند کشاورزِ این عالم (خداوند)، برترین و قوی‌ترین دانه‌یِ هستی (حضرتِ حجت عج) را در دلِ زمینِ تاریخ کاشته است، دیگر به سطحِ خاک نگاه نمی‌کند. او از «قدرتِ هسته‌ایِ این دانه» برای شکافتنِ سهمگین‌ترین لایه‌هایِ ظلم باخبر است. برای رهگذر، رویشِ ساقه «بعید» (ناممکن) است، اما برای کسی که به «زارع» و «بذر» یقین دارد، این انفجارِ سبز همین حالا هم «قریب» و حتمی است. 💎

🇮🇷 ایران؛ عبور از «محاسبه‌ی تقویمی» به «واقعیتِ میدانی»

اهلِ معنا تشکیل «جمهوری اسلامی ایران» را دقیقاً همان لحظه‌ای می‌بینند که «اولین جوانه، پوسته‌ی سختِ زمین را شکافته است.» اگر تا قبل از این، تمام فعالیت‌ها در غیبت و «زیرِ خاک» بود، حالا دیگر جوانه از خاک سر زده است. 🌱

در طول تاریخ، این تنها ملت ایران بود که ادعای «نزدیک بودن» را از سجاده‌ها به میدان آورد و بر اساسِ این یقین عمل کرد. ایرانی‌ها ظهور را چنان نزدیک دیدند که تمام سختی‌ها، تحریم‌ها و داغ‌ها را به جان خریدند تا راه را برای آن خورشید باز کنند. آن‌ها فهمیدند که این جوانه برای قد کشیدن، باید «فشارِ نهاییِ خاک» را تحمل کند تا به نور برسد. ☀️

🔻 پایانِ عصرِ تماشاچی‌ها

امروز، ما در نقطه‌ی «شکافتنِ نهایی» ایستاده‌ایم. «نزدیک دیدن» یعنی پذیرفتنِ هزینه‌ی آمادگی. اگر ۱۲۰۰ سال گذشت و اتفاقی نیفتاد، شاید به این دلیل بود که کسی ظهور را «نزدیک» نمی‌دید تا برایش هزینه بدهد. 🛡

حالا که جوانه سر زده، دیگر جای درنگ نیست. نوری که به این ساقه خورده، خاموش‌شدنی نیست. سوال این نیست که او کی می‌آید؛ سوال این است که آیا تو هم مثل آن «اهلِ یقین»، به زارعِ مقتدرِ این عالم و قدرتِ این دانه‌یِ بی‌نظیر اعتماد داری و لرزشِ خاک و بویِ گشایشِ نهایی را حس می‌کنی، یا هنوز در بن‌بستِ محاسباتِ ۱۲۰۰ ساله گرفتار هستی؟

برخیز؛ که «قریب» یعنی همین ثانیه، پشتِ همین سنگر… ⚔️

ا┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄ا
☀️ به زمینه‌سازان ظهور بپیوندید

👈🏻 🌷مهر مهدی🌷 ✍🏻لطفی
🆔 @mehre_mahdi313

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.