بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
✨ ویژه ماه مبارک رمضان
📩 داستان موسی(ع)
👈 قسمت سوم؛ ثروتمندی معیوب قارونی
🌙 بخش معارف اسلامی رسانه KHAMENEI.IR در ایام ماه مبارک رمضان، در سلسله یادداشتهایی به تبیین عبرتها و درسهایی از داستان زندگی حضرت موسی علیهالسلام بر اساس بیانات و نظرات تفسیری حضرت آیتالله خامنهای با عنوان «داستان موسی(ع)» میپردازد.
📩 در سومین یادداشت از این مطالب، مسئله «سنت الهیِ آزمایش با ثروت در داستان قارون» تبیین شده است.
✍️ سنتهای الهی در طول تاریخ، در میدانهای گوناگون به وقوع پیوسته است. گاه محورِ امتحان «نعمت» است؛ نعمتی که اگر درست شناخته و درست بهکار گرفته شود، مایهی رشد و استحکام جامعه میشود و اگر بد مصرف گردد، راهِ سقوط را هموار میکند. یکی از برجستهترین صحنههای این امتحان، «ثروت» است.
🔹 داستان حضرت موسی علیهالسّلام و قوم بنیاسرائیل، فقط روایتِ رویارویی با فرعون نیست؛ در دلِ همین تاریخ، ماجرای قارون بهعنوان یکی از مهمترین رخدادها، چهرهی این سنت الهی را آشکار میسازد: ثروت، مایهی آزمایش انسان است.
🔹 در نگاه معارفیِ توحیدی، ثروت یک حقیقتِ مستقل و «منشأ اصالت» نیست، بلکه امانت و عطای الهی است و ارزشگذاری آن تابعِ نحوهی نسبت ما با خدا و نحوهی مصرف و کارکرد آن میشود؛ یعنی ثروت، اگر در مسیر صحیح قرار بگیرد، وسیلهی رشد، خدمت و آبادانی است. از همین زاویه است که در منطق اسلام، اقتصاد و تولید ثروت بهعنوان یک رکن در نظام اسلامی مطرح میشود.
🔹 داستان قارون یکی از عرصههای بروز و ظهور سنتهای الهی است. خداوند در داستان قارون به امت اسلامی نشان میدهد که ثروت چگونه میتواند مایهی پیشرفت یا سقوط شود. «قارونِ مبغوضِ خبیثِ ملعونِ الهى، آن قدر انسان بدى است که قرآن کریم بخشى را به او اختصاص داده است.» قرآن کریم در معرفی قارون صرفاً یک ثروتمند را نقد نمیکند، بلکه الگوی معیوبِ ثروتمندی را نقد میکند. در حقیقت «قارون یک نمونهى کامل و یک ثروتمند نامطلوب از نظر اسلام و قرآن و شرع و همه است.»
🔹 مشکل اصلی قارون این نبود که ثروت داشت؛ مشکل او این بود که ثروت را از خودش میدید و نسبت آن را با خدا قطع کرده بود. بنابراین «آن چیزى که براى انسان خطرناک است، همین احساس استغناء است، احساس بىنیازى است، احساس قدرت است، احساس دانایی است، اتّکاء به دانایى خویشتن است … این غرور، فخر، تکبّر، تکیهی به آنچه در انسان هست و چیز کم و ناچیزى است و انسان آن را چیزى مىانگارد و خیال مىکند زیاد است، بزرگترین بلیّهها است.»
🔹 شیوه مواجهه صحیح با ثروت این است که اولاً فرد ثروتمند، ثروت را عطای الهی بداند. ثانیاً آن را در مسیر آخرت، عدالت اجتماعی و احسان به خلق به کار بگیرد. مؤمنان جامعهی بنیاسرائیل همین توصیه را به قارون داشتند.
🔹 یک جامعهی ایمانی برای اینکه «قارونی» نشود، باید همزمان مراقبِ نفس، هدفِ زندگی، شیوهی کسبوخرج و پیوند دائمی با خدا باشد؛ چون خطر فقط در «افراد ثروتمند» نیست، در «نفسِ قارونپرور» است. «یک انسان معمولى هم میتواند در دل و درون خود یک فرعون داشته باشد و بهقدر توان و امکانات خود، فرعونى و قارونى و قیصرى و امپراتورانه عمل کند. اگر امکاناتش بیشتر شد، او هم مثل فرعون و قارون و بقیهى گردنکشان و طواغیت تاریخ خواهد بود.»
👈 پس جامعهی ایمانی اول باید جایگاه مال را درست تعریف کند… گام بعد، مهارِ آزمندی است؛ چون قارونیشدن از همین نقطه شروع میشود… از طرف دیگر، جامعهی ایمانی باید اقتصادِ سالم داشته باشد… در کنار این ضابطهها، یک معیارِ درونی هم باید نهادینه شود؛ معیاری که نگذارد ثروت به تکیهگاهِ انسان تبدیل شود…
🌙 #بهار_معنویت | #تحلیل_و_تبیین
🔍 ادامه را بخوانید:👇
farsi.khamenei.ir/others-note?id=62767
