معناى حروف الفباء

معناى حروف الفباء

شيخ صدوق نقل مى كند: (27) شخصى خدمت پيامبر آمد در حالى كه اميرالمؤ منين در محضر پيامبر بود. از پيامبر پرسيد: حروف تهجى را چه فايده اى است ؟
پيامبر به اميرالمؤ منين فرمودند جواب او را بدهد.
امام على عليه السلام پاسخ داد: هيچ حرفى نيست مگر اينكه نشانه اى از اسماء الهى است . آنگاه به بيان هر يك از حروف الفباء پرداخت كه بر كداميك از اسماء الهى دلالت دارد.
ا – اللّه الذى لااله الا هو الحى القيوم .
ب – باق بعد فناء خلقه .
ت – تواب يقبل التوبة عن عباده .
ث – الثابت الكائن يثبت اللّه الذين آمنوا بالقول الثابت .
ج – جل ثناؤ ه و تقدست اسماؤ ه .
ح – حق حى حليم .
خ – خبير بمايفعله العباد.
د – ديان يوم الدين .
ذ – ذوالجلال والاكرام .
ر – رؤ ف بالعباد.
ز – زين المعبودين .
س – سميع بصير.
ش – شاكر لعباده المؤ منين .
ص – صادق فى وعده و وعيده .
ض – ضار نافع .
ط – طاهر مطهر.
ظ – ظاهر مظهر لا ياته.
ع – عالم بعباده .
غ – غياث المستغيثين .
ف – فالق الحب و النوى .
ق – قادر على جميع خلقه .
ك – الكافى الذى لم يكن له كفوا احد، لم يلد و لم يولد.
ل – لطيف لعباده .
م – مالك الملك .
ن – نور السموات و الارض من نور عرشه .
و – واحد صمد، لم يلد و لم يولد.
ه – هاد لخلقه .
ى – يداللّه باسطة على خلقه .
اميرالمومنين حروف تهجى را به گونه اى ديگر نيز تفسير نموده است .(28)