معماى يك زن و مرد

معماى يك زن و مرد

امام جواد عليه السلام از يحيى بن اكثم ، قاضى القضات ماءمون كه ماءمور مناظره با امام بود، پرسيد: كدام زن در طول يك شبانه روز بر مرد و احد، پنج مرتبه حرام ، و پنج مرتبه حلال مى شود؟ سبب حرمت و حليت او چيست ؟
يحيى بن اكثم از جواب سؤ ال عاجز ماند، تقاضا كرد: امام پاسخ را بفرمايند.
حضرت فرمود: آن زنى است كه :
1 – اول صبح كنيز شخصى است و نظر مرد اجنبى به كنيز ديگرى حرام است .
2 – وسط روز اين مرد، زن كنيز را از صاحبش مى خرد. در نتيجه زن بر اين مرد كه مولاى اوست به ملك يمين حلال مى شود.
3 – هنگام ظهر مرد، كنيز خود را آزاد مى كند.بنا براين زن بر او حرام مى شود.
4 – عصر: مرد با آن زن آزاد شده ازدواج مى كند و زن بر مرد حلال مى شود.
5 – هنگام مغرب با همسر خود ظهار(53) مى كند، وبار ديگر زن بر او حرام مى گردد.
6 – هنگام عشاء كفاره ظهار را مى دهد، و در نتيجه مجدداً بر او حلال مى شود.
7 – نيمه شب مرد زن خود را طلاق رجعى مى دهد، و زن بر مرد حرام مى شود.
8 – هنگام طلوع فجر رجوع مى كند و زن بر مرد حلال مى گردد.
9 – سپس زن مرتد مى شود و بر شوهر خود حرام مى گردد.
10 – در طلوع شمس توبه مى كند و بر شوهر خود حلال مى شود.

52- احتجاج طبرسى ج 2/ ص 244 بحارالانوار ج 10/ ص 385.
53 – ظهار آنست كه شوهر به همسر خود بگويد: انت على كظهر امى يا ظهرك كظهر امى يعنى تو نسبت به من مانند پشت مادرم هستى ، يا پشت تو مثل مادرم است اين سخن باعث حرمت زن بر شوهر مى شود.