| روزها فكر من اينست و همه شب سخنم |
| كه چرا غافل از احوال دل خويشتنم |
| از كجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود؟ |
| به كجا ميروم آخر ننمائى و طنم |
| من به خود نامدم اينجا كه به خود باز روم |
| آنكه آورد مرا، باز برد تا و طنم |
| مرغ باغ ملكوتم ،نيم از عالم خاك |
| چند روزى قفسى ساخته اند ازبدنم |
| خرم آن روز كه پرواز كنم تا بر دوست |
| به هواى سر كويش ،پر و بالى بزنم |
| خرم آن روز كز اين منزل ويران بروم |
| راحت جان طلبم وز پى جانان بروم |
بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج


