🖨خلاصه جلسه دوم «قواعد فتح و سیر به سمت ظهور»(با تاکید برسوره فتح)
استاد محترم؛حجت الاسلام والمسلمین شریفیان
📅 یک شنبه، ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
سنّتهای الهی و ترکیب اسمای الهی («هو الفتاح العلیم»)
* در قرآن کریم، نامهای مبارک پروردگار معمولاً بهصورت ترکیبهای دوگانه (مانند عزیز حکیم، عزیز علیم) آمده است. در بحث فتح، نام مبارک «الفتاح» با «العلیم» گره خورده است (*«و هو الفتاح العلیم»* – سوره سبأ، آیه ۲۶).
* این ترکیب به این معناست که گشودن گرههای عالم و حلّ منازعات و بنبستهای میان حق و باطل، بر اساس علم و حکمت دقیق الهی صورت میگیرد. خداوند متعال بر اساس علم خود، راه نجات حق و عذاب باطل را باز میکند.
بخش دوم: «فتح» در سیر تاریخی انبیای الهی
از آیات قرآن استفاده می شود که مسئلهی «فتح» و پرسش دربارهی زمان وقوع آن، همواره یکی از چالشهای میان انبیای الهی (از نوح، هود، صالح، لوط، موسی تا پیامبر اسلام) و مخالفانشان بوده است.
۱. سوره سبأ (آیه ۲۶): داوری نهایی حق و باطل
> *«قُل یَجمَع بیننا ربّنا ثمّ یَفتَح بیننا بالحقّ و هو الفتاح العلیم»*
* تحلیل استدلال: گاهی کار میان حق و باطل به بنبست میرسد؛ این بنبست گاه فکری و استدلالی است و گاه نظامی و اجتماعی. انبیا همواره وعده میدادند که روزی خداوند متعال میان حق و باطل داوری خواهد کرد و با گشایش خود، این خصومت و اختلاف را به نفع حق به پایان میرساند.
سوره سجده (آیات ۲۸ تا ۳۰): زمانسنجیِ مُنکران و فلسفه «مهلت»
*«وَ یقولونَ مَتی هذا الفَتحُ إن کُنتُم صادقینَ… قُل یومَ الفَتحِ لا ینفَعُ الّذینَ کَفَروا إیمانُهُم…»*
* اشکال تراشی کفار: مخالفان انبیای گذشته، صدقِ دعوای انبیا را به وقوع فوریِ وعده نهاییِ فتح گره میزدند و با استهزا میپرسیدند: «این فتحی که وعده میدهید کی خواهد آمد؟»
* پاسخ قرآن (بیفایده بودن ایمان در روز فتح): قرآن کریم پاسخ میدهد که روز فتح، روزِ تمام شدن مهلتهاست (مانند طوفان نوح یا غرق شدن فرعون). در آن روزِ موعود، ایمان آوردنِ اجباری و دفعیِ کسانی که تا پیش از آن ایمان نیاورده بودند، هیچ سودی به حالشان نخواهد داشت
نتیجهگیری : پیروزی نهایی (فتح) ربطی به پیروزیهای نظامیِ عادی ندارد که هر کسی بتواند در آن سهیم شود؛ بلکه روز فتح، روز ظهورِ نتیجهی «ایمانِ قبلی» و آمادگیِ درونی انسانهاست. ایمان باید از پیش و در بسترِ آزمونها ساخته شده باشد.
فرآیند آمادگی برای فتح (سنت تمحيص و غربالگری)
استاد با تأکید بر اینکه خداوند قادر بود بدون زحمتْ کفار را شکست دهد، به یک نکته کلیدی در سنن الهی اشاره میکند:
۱. چرا پیروزی همراه با سختی و پالایش است؟
* اگر قرار بود صرفاً پیروزی نظامی مطرح باشد، خداوند نیاز به اینهمه پیچوخم، سختی و حتی شکستهای موقت (مانند جنگ احد برای مسلمانان) نداشت.
* فلسفه دشواریها: این مراحل برای «تَمحيص» (پالایش و خالصسازی مؤمنان) است. خداوند متعال جریانها را طوری مدیریت میکند که ناخالصیها جدا شوند و افرادِ آماده، غربال گردند.
* در داستان حضرت نوح (ع)، مؤمنان سالها در بیابان و در میان استهزای کافران، مشغول ساختن کشتی بودند.
نتیجه اینکه؛ انتظار حقیقی برای فتح، نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست؛ بلکه فرآیندی است ازجنسِ ساختنِ زیرساختها، استقامت در برابر فشارها، و تربیتِ ایمانیِ یاران. هر کسی اجازه سوار شدن بر سفینه نجات را ندارد؛ سوار شدن، نیازمند طی کردن این مسیرِ آمادگی است.
۳. مرزبندی قاطع با مخالفان در آستانه فتح
* قرآن کریم در مواجهه با کسانی که گوش شنوا ندارند و مدام در حال تمسخر و کارشکنی هستند، به پیامبر دستور میدهد: «فَأعْرِضْ عَنْهُمْ وَ انْتَظِرْ» (از آنان روی برگردان و منتظر باش – سوره سجده، آیه ۳۰).
🌸🌹🌺🌸🌹🌺🌸🌹🌺🌸🌹🌺
🪴اندیشکده مهدویت و انقلاب اسلامی مسجد مقدس جمکران
https://eitaa.com/andishkadeh_mahdaviat
بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

خون خواهی رهبر شهید



