23

غرق انتظار

غرق انتظار
دلـم  به وسعت صد زخم، داغدار تو شد                  تـمام سـينه مـن دشـت لاله زار تو شد
بـلور  صـبر  مـن از طـاقِ طاقتم افتاد                  شکسـت مـثل دلِ من که بى قرار تو شد
مدينه  چشم  به راه تو، مکّه گوش به زنگ                  حـرم  بـه زمزمه و، زمزم اشکبار تو شد
نـجف بـه شـوق ظهور تو يا على گويان                  نگاهـدار  ونگهـبان ذوالـفقار تـو شد
نگاه  سـامره سـرمست سـرمه ديـدار                  مُـدام، خـيره بـه سرداب يادگار تو شد
قـسم  به  کام عطش ديدگان دشت فرات                  زمـينِ کرب وبـلا، غـرق انتظار تو شد
بـه  نـااميدى سـقّاى کربـلا سـوگند                  امـيد مـن، دل امـيد، امـيدوار تو شد
چنان که بايد وشايد، کسى به ياد تو نيست                  قـلم  ز مـصرع اين بيت شرمسار تو شد
تـو گفـته اى که غـريبم، شنيدم ومُردَم                  دلـم، شکسـته قـلب جريحه دار تو شد
مپوش  اى  ز پدر مـهربان تـر از ما روى                  بـيا  که مـادرِ ايّـام سـوگوار تـو شد
بـه  زنـدگانى  مـا رحـم کن، بيا وببين                  که روز مـا چو شـب زلفِ تابدار تو شد
بـيا وجرعه اى از جام خود به من بچشان                  که پاى، تـا بـه سرِ (واعظى) خمار تو شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.