بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
| هر كسى را كه بخت بر گردد |
| اسبش اندر طويله خر گردد. |
| گر به صحرا رود پى آبى |
| آب ناياب چون گهر گردد. |
| گر بچيند بساط دامادى |
| شب اول عروس نر گردد. |
| گليم بخت كسى را كه بافتند سياه |
| به آب زمزم و كوثر سفيد نتوان كرد. |
| كبوتر بچه بودم مادرم مرد |
| مرا بر دايه دادند دايه هم مرد. |
| مرا با شير گو مى پروراندند |
| كه از بخت بدم گوساله هم مرد. |
