نزول فرشتگان نزد على (ع ) بعد از پيامبر(ص ) در شب قدر

عصر پيامبر(ص ) بود، هر گاه عمر و ابوبكر به حضور آن حضرت مى آمدند، مى ديدند او(سوره قدر) را با خشوع و گريه ، قرائت مى كرد، و آن را با حالى جانسوز مى خواند.
عمر و ابوبكر: اى پيامبر! چقدر دلت هنگام قرائت اين سوره ، مى سوزد؟ چرا؟
پيامبر: براى آنكه در شب قدر، چشم فرشتگان را ديده ، و دلم (بيان هر امر استوار را در آن شب ) فهميده است ، و نيز براى آنچه كه در دل اين سخص ‍ (اشاره به على عليه السلام ) پس از من ، در شب قدر آن را مى فهمد و در مى يابد.
عمر و ابوبكر: مگر شما در شب قدر، چه ديده اى ؟ و او (على عليه السلام ) در آن شب چه مى بيند؟
پيامبر(ص ) روى خاك ، براى آنها مى نوشت .
تنزل الملائكة و الروح فيها ربهم من كل امر
:(فرشتگان و روح در آن شب ، به اذن پروردگارشان براى (تقدير و اندازه گيرى ) هر كار، نازل مى شوند) (سوره قدر -4).
آنگاه فرمود: پس از آنكه خداوند مى فرمايد:(براى تقدير هر كار)، آيا ديگر چيزى باقى مى ماند؟
عمر و ابوبكر: نه ، چيزى باقى نمى ماند.
پيامبر: آيا مى دانيد، كه شخصى كه هر امرى بر او نازل مى شود كسيت ؟
عمر و ابوبكر: او تو هستى ، اى رسول خدا.
پيامبر: آرى ، ولى آيا بعد از رحلت من نيز شب قدر، وجود دارد؟
عمر و ابوبكر: آرى وجود دارد.
پيامبر: آيا بعد از من ، باز در شبهاى قدر، آن امر(تقدير كارها) نازل مى شود؟
عمر و ابوبكر: آرى .
پيامبر: بنابراين بعد از من ، نزول هر چيزى در شب قدر، بر چه شخصى است ؟
عمر و ابوبكر: نمى دانيم .
آنگاه پيامبر(ص ) دست مبارك خود را بر سر على (ع ) نهاده و مى فرمود:
ان لم تدريا يا هو هذا من بعدى
:(اگر نمى دانيد، اينك بدانيد، آن شخص بعد از من ، اين (اشاره به على عليه السلام ) است ).
به اين ترتيب ، عمر و ابوبكر، شب قدر را بعد از رسول خدا(ص ) به خاطر وحشت سختى كه بر دلشان مى افتاد، مى شناختند. ⁽¹⁷⁵⁾
نتيجه اينكه : شب قدر همچنان تا قيامت ادامه دارد، و فرشتگان ، تقدير هر كار را بر شخصى نازل مى كنند، آن شخص در عصر رسول خدا(ص ) خود رسول خدا(ص ) بود، و پس از او اميرمؤ منان على (ع ) بود، و سپس امامان معصوم ديگر هستند، و اكنون كه عصر غيبت است ، آن شخص ، امام عصر، حضرت حجة بن الحسن (ع ) مى باشد، چنانكه در روايات ديگر نيز، اين مطلب استفاده مى شود).