عمل كم با پرهيز، بهتر از عمل بسيار بدون پرهيز

مفضل بن عمر مى گويد: در محضر امام صادق (ع ) بوديم ، سخن از چگونگى اعمال به ميان آمد، من گفتم : (عمل من چه اندازه اندك است ؟)
امام : آرام باش ، از خدا طلب آمرزش كن ، اين را بدان كه :
ان قليل العمل مع التقوى ، خير من كثير العمل بلاتقوى
(عمل اندك همراه پرهيزكارى : بهتر از عمل بسيار بدون پرهيزكارى است ).
مفضل : عمل بسيار بدون پرهيز، چگونه است ؟
امام : آرى مثال آن ، همچون كسى است كه از غذاى خود به مردم مى خوراند، و به همسايگانش مهربانى مى كند و در خانه اش به روى مردم باز است ، ولى در عين حال اگر درى از حرام به سراغش آيد، مرتكب آن مى شود، اين است عمل پرهيزكارى ، و شخص ديگرى نيز هست كه اين كارهاى نيك (غذا دادن ، مهربانى به همسايه و…) را ندارد، ولى اگر درى از حرام به رويش گشوده شود، وارد آن نمى شود (دومى بهتر از اولى است )⁽⁴²⁰⁾