بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
🔴 ممنوع المنبر کردن
یکی از حربه هایی که ساواک در مقابل روحانیون به کار بست و در صدد بهره گیری از آن بود ، ممنوع المنبر کردن آنان بود . در مواقع مختلف ساواک لیستی از روحانیونی که حق استفاده از منبر را نداشته و یا اینکه با اخذ تعهد مجاز به منبر رفتن می باشند تهیه کرده و برای مراجع مربوطه ارسال می نمود .
ساواک با این اقدام درصدد کاهش فعالیتهای تبلیغی روحانیون بود . حجه الاسلام کافی بیش از ده بار در زمانهای متفاوت ممنوع المنبر شد . اولین بار در مورخه 30/9/49 اداره کل سوم ساواک طی نامه ای به ساواک خوزستان اعلام نمود :
« شیخ احمد کافی فرزند محمد از جمله وعاظ ناراحت بوده که به اتهام ایراد مطالب خلاف مصالح دو مرتبه بازداشت گردیده و به شهربانی کشور اعلام شده از منبر رفتن وی جلوگیری نمایند . دستور فرمائید چنانچه به حوزه استحفاظی آن ساواک عزیمت نمود از طریق شهربانی محل به همین نحو عمل نمایند . »
برای آخرین بار نیز نام وی در 1355 ش جزو لیست روحانیونی که در ماههای محرم و صفر مجاز به استفاده از منبر نیستند ثبت گردید .
رژیم شاه در راستای همین سیاست یعنی در تنگنا قرار دادن روحانیون و ممانعت از فعالیتهای روشنگرانه آنان ، با صدور گذرنامه برای آنان جهت خروج از کشور مخالفت می نمود .
آنچه از اسناد ساواک برمی آید این است که در مجموع پنج مرتبه با خروج مرحوم کافی از کشور جهت سفر به کشورهای عربستان سعودی ، عتبات عالیات و سوریه مخالفت گردیده است .
➥ @sheikh_kafi | شیخ احمد ڪـافی
