ל׳ قسمت سی‌ام: «از بالفور تا نکبت؛ نقشه بزرگ برای تولد اسرائیل»

ל׳ قسمت سی‌ام: «از بالفور تا نکبت؛ نقشه بزرگ برای تولد اسرائیل»

🔺باد گرم مدیترانه روی بندر یافا می‌پیچید. مرد عربی از دور، کشتی‌هایی را می‌دید که یکی‌یکی پهلو می‌گرفتند و از دلشان مردانی با لباس‌های اروپایی، کلاه‌های لبه‌دار و تورات‌هایی در کیف‌های چرمی پایین می‌آمدند. هنوز نمی‌دانست قرار است همین مسافران، چند سال بعد، خاک خانه‌اش را ملک شخصی خود بدانند. سال ۱۹۱۷ بود؛ سالی که «آرتور بالفور»، وزیر خارجه بریتانیا، نامه‌اش را به «لرد روچیلد» نوشت: «دولت اعلی‌حضرت از تشکیل خانه ملی برای ملت یهود در فلسطین حمایت می‌کند.»
یک تکه کاغذ اما بازی با سرنوشت ملتی چند هزارساله!

بریتانیا که کنترل خاک فلسطین رو از جامعه ملل گرفته بود، به ظاهر اومده بود نظم بیاورد، اما در عمل، جاده می‌ساخت، ایستگاه قطار می‌زد و پشت پرده، زمین می‌فروخت. یهودی‌های تازه‌وارد از اروپا، از طریق «صندوق ملی یهود» زمین می‌خریدند، و هر مزرعه و روستایی که می‌خریدند، تابلو می‌زدند: «ورود غیر یهودی ممنوع!»
آهسته‌آهسته، نقشه داشت شکل می‌گرفت.

🔸فلسطینی‌ها اما ساکت ننشستند. سال ۱۹۲۰، مردم بیت‌المقدس در اعتراض به افزایش مهاجرت یهودیان دست به قیام زدند.ک ولی انگلیسی‌ها با خشونت سرکوب کردند. نُه سال بعد، ۱۹۲۹، درگیری بر سر دیوار بُراق (که یهودی‌ها بهش می‌گفتن دیوار ندبه) به خون کشیده شد. و نهایتاً در ۱۹۳۶، شورش بزرگ عربی سه سال طول کشید؛ شورشی که با کمک مستقیم یگان‌های نظامی یهودی موسوم به «هاگانا» خاموش شد. انگلیس خوب می‌دونست چطور باید اسرائیل رو آروم آروم پایه گذاری کنه؛ از همین گروه‌های شبه‌نظامی یهودی، ارتش آینده اسرائیل بیرون آمد! الان نگاه نکنید که به ظاهر ژست طرفداری از فلسطین میگیرن😒 اینا قبلا زهرشونو حسابی ریختن…

👈در پشت صحنه، پول‌ها از لندن می‌آمد. آژانس یهود (Jewish Agency) در سال ۱۹۲۹ تأسیس شد تا با ظاهر خیریه، خرید زمین، آموزش نظامی و لابی سیاسی را سازمان بده. در واقع، همون دولت در سایه بود؛ فقط هنوز اسمشو کسی نمی‌دونست.

تو همین سال‌ها، رسانه‌ها شروع کردند چهره‌ای مظلوم از یهودی نشان دادن. فیلم‌ها، روزنامه‌ها و حتی نقاشی‌ها از «ملت رانده‌شده» می‌نوشتند، بدون اینکه بگن در همان زمان، فلسطینی‌ها از خانه‌هایشان رانده شدند. دیگه بعد جنگ جهانی دوم، یهود از فاجعه‌ای به نام «هولوکاست» سرمایه ساخت؛ رنج را تبدیل کرد به مجوز اشغال❗️

🌎در سال ۱۹۴۷، سازمان (مثلاً) ملل با قطعنامه ۱۸۱، فلسطین رو دو نیم کرد: ۵۵ درصد برای یهودیانی که فقط ۳۰ درصد جمعیت بودند، و ۴۵ درصد برای عرب‌ها. فشار آمریکا و شوروی پشت رأی‌ها بود، درسته کشورهایی مثل ایران، هند و ترکیه رأی منفی دادند. اما لابی صهیونیستی در واشنگتن و نیویورک، با چمدان‌های دلار، مسیر رأی‌گیری را عوض کرد…آینده خونین برای نظام سرمایه‌داری پول زایی می‌کرد…

📅 فقط شش ماه بعد، در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دیوید بن‌گوریون روی سکوی موزه تل‌آویو ایستاد و اعلام کرد: «دولت (منحوس) اسرائیل تأسیس شد.» همان لحظه، در همان ساعت، پرچم بریتانیا پایین کشیده شد و پرچم آبی و سفید با ستاره شش ضلعی بالا رفت. چند ساعت بعد، آمریکا و شوروی هر دو، به فاصله چند دقیقه، اسرائیل رو به رسمیت شناختند. دو دشمن ابدی، برای یک هدف واحد، به صف شدند. عجیب نبود؛ پشت هر دوشون، همان بانکدارهای قدیمی نشسته بودن.

📌اما آن سوی ماجرا، در روستاهای فلسطین، فاجعه آغاز شده بود. آن‌ها به این روز می‌گفتند «یوم‌النکبة» — روز نکبت. بیش از ۷۵۰ هزار فلسطینی آواره شدند، ۵۰۰ روستا ویران، و صدها خانواده در قتل‌عام‌هایی مثل دیر یاسین سلاخی شدند. پیرزن‌ها می‌گفتند زمین زیر پایشان هنوز بوی خون می‌ده.

🏮تو همان سال‌های اول، اسرائیل با ادغام سه گروه تروریستی «هاگانا»، «ایرگون» و «لحی»، ارتش خود را ساخت: «تزاهال» یا ارتش دفاعی اسرائیل. اما این فقط ظاهر ماجرا بود. چون اون ظاهر، ساختاری پیچیده از اطلاعات و جاسوسی شکل گرفت که بعدها اسمش شد «موساد». سازمانی که آموزش‌هاش رو از آموزه‌های شیطانی کابالا و فلسفه‌های مخفی تلمودی گرفته بود؛ ترکیبی از سحر و جادو، ریاضی و روان‌شناسی و صنعت و تکنولوژی برای کنترل ذهن.

🔺و حالا، قرن بیستم رسماً وارد فصل تازه‌ای شده بود؛ فصلی که دیگر در آن، جنگ‌ها فقط با تفنگ نبودند، بلکه با رسانه، پول، شعار آزادی و وعده صلح پیش می‌رفتند.
⚜️همانطور که یکی از افسران انگلیسی موقع ترک فلسطین گفته بود:
«ما رفتیم، ولی بازی هنوز ادامه داره…»

✍️ نویسنده: [سید روح‌الله ستاره حیات]

#فلسطین
#تاریخ_یهود
#یهود_شناسی

🍃 کانال رسمی طبیب‌جان 👇
https://eitaa.com/joinchat/3658612752C778c1803ba

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.