عبارت《این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست

عبارت《این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست》تاکیدی است بر اهمّیّت برداشتن بار از دوش امام و حتی مسئولان، توسط مردم.

یعنی همان که همیشه می‌گفتیم: برای ایجاد امنیت جانی امام؛ مردم باید جلوی دشمن، نقش‌شان را اینگونه بازی کنند که دشمن ببیند: این مردم، جلوتر و داغ‌تر از امام و مسئولان هستند. اینگونه باید دشمن را به این جمع‌بندی برسانیم که با خود بگوید: با حذف امام اینها یا فلان مسئول کشورشان، دَردی از منِ آمریکا دوا نمی‌شود. چون این مردم هستند که صف اوّل مطالبات (سپربلای امام) هستند. و تازه این شخص امام‌شان است که اتّفاقاً گاهی مردم را از تندبودن، منع هم می‌کند. پس امام‌شان را نزنیم.(همان روشی که امام شهید اواخر عمر شریف‌شان به یکی از مسئولان -که پیشنهاد رفتن به خانه‌امن داده بود- فرموده بودند: کاری کنید نزنند!) یعنی همه‌ بار از دوش من بردارید تا فشار تقسیم شود.

البته، مردم در هنگام بازی کردن نقش در ضرب‌المثل -بلاتشبیه- کاسه داغ‌تر از آش، نباید در نقش خود غرق شوند. نباید فراموش کنند که هدف، صرفاً گُم‌هدف کردن دشمن و گیج‌کردن اوست. پس فحّاشی به مسئولان ممنوع! امّا اقدامات و فریادهای داغ‌تر از امام و جلوتر از مسئولان، برای گشودن معبرهای جدید، همیشه، همه جا و همگانی باید فوراً ترویج شود.