آیه نود ویک سوره #هود 

تفسیر نور

آیه نود ویک سوره #هود 

قَالُوا = گفتند
يَا شُعَيْبُ = ای شعیب
مَا نَفْقَهُ = نمی فهمیم آن را
كَثِيرًا = بسیاری
مِمَّا = از آنجه را که
تَقُولُ = می گویی
وَإِنَّا = و همانا ما
لَنَرَاكَ = می بینیم تو را
فِينَا = در میان خودمان
ضَعِيفًا = نا توان
وَلَوْلَا رَهْطُكَ = و اگر فامیل تو نبودند
لَرَجَمْنَاكَ = هر آینه سنگسار می کردیم
وَمَا أَنْتَ = و نیستی تو
عَلَيْنَا = در برابر ما
بِعَزِيزٍ = گرانقدر ، غالب

آیه  نود و دو سوره #هود  :

قَالَ يَا قَوْمِ = گفت ای قول من
أَرَهْطِي = آیا فامیل من
أَعَزُّ = عزیز تر است
عَلَيْكُمْ = بر شماست
مِنَ اللَّهِ = بر خدا
وَاتَّخَذْتُمُوهُ = و گرفتید او را
وَرَاءَكُمْ = پیش خودتان
ظِهْرِيًّا = فراموش شده ؟
إِنَّ = به درستی که
رَبِّي = پروردگارم
بِمَا = به آنچه
تَعْمَلُونَ = انجام می دهید
مُحِيطٌ = احاطه دارد

-حجت‌الاسلام‌والمسلمین‌ :
-محسن‌قرائتی
@INTshojaee