هو المُصَوِّر
🔰 بررسی ریشههای ایمان به ملائکه در ظهور و بروز هنرهای قرآنی
🔏 چکیده آنچه خواهید خواند: «هنر نازل، برخاسته از ایمان به متعلقات کفر و فلسفیدن، در دور باطل حس و خیال میچرخد؛ اما هنر متنزّل، برخاسته از ایمان به ملائکه و فقهیدن در قلب، حقایق عقلی را از قرارگاه عرشالرحمن به عالم حس میآورد. هنرمند قرآنی نخست باید قلب را از سموم جهل بزداید تا شایستهٔ نزول ملائک شود.»
📚 طرح بحث:
آیتالله جوادی آملی هنر را دو گونه میداند: هنر نازل و هنر متنزّل.
در هنر نازل، هنرمند در دور باطل حس و خیال میچرخد. یعنی هر چه میبیند و حس میکند، همان را در خیال خود بازسازی میکند و دوباره به شکل حسی عرضه میکند. حاصل کارش فقط سرگرمی است، مثل بهاریههای منوچهری. اما هنر متنزّل، حقایق عقلی را دریافت میکند، در خیال صیقل میدهد و به عالم حس میآورد، مانند غزل «دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند» از حافظ.
🖌️ هنرمند اسلامی پیش از یادگرفتن فنون اجرا (آنچه امروز در دانشکدهها و کلاسهای آزاد هنری تدریس میشود)، باید ابتدا معارف عقلی را بشناسد؛ سپس خیالورزی سازنده در مدار حق را تمرین کند و در گام آخر سراغ فنون و تکنیکهای حسی برود.
✴️ پرسش کلیدی:
اما پرسش مهم آن است که این معارف عقلی را از کجا باید آموخت؟ کدام مکتب، مدرسه یا دانشگاهی هنر را از عقل نورانی شروع میکند و به فهم قرآنی تصویر میکند؟
در این لحظه است که متعلقات ایمان خودنمایی میکند و فرقان، ایمان و عدم ایمان به ملائک را نشانی میدهد.
و این پاسخ، متبلور میشود که اساساً هر مُنزلی ناظر به محل انزال و جوششی است.
هر قطعه هنری مانند هر برونداد بشری، از قلب یک انسان نشأت میگیرد؛ اما کدام قلب؟
سرچشمه و مبدأ آن هنرها، قلب ممکنالتَفَقُّه بوده یا قلب «لا یفقهون بها»؟ قلب سلیم بوده که محل نزول ملائك است یا قلب مریضی که حیاط خلوت شیاطین؟
🌑 ایمان به متعلقات کفر، هنرمند را در قرارگاه اسفلالسافلین مینشاند. ایمان او به جهالت مرکب خودش، او را وامیدارد با فلسفیدن و ایدهپردازیهای سیاه، سرچشمههای غیّ در صخرههای تاریک وجود خودش را پیدا کند و آنقدر در آن صخرهها چاه غوایت را بکاود و حفر کند تا نهایتاً چشمههای جوشان ضلالت را برای نفس خبیثه خود جاری کند.
هنرمند غاوی، با پاشیدن این آبهای مسموم به قلوب آحاد جامعه (با انواع تکنیکها و ابزارهای حسی)، بذرهای خفته «شک و ریب» را بارور میکند و درختچههای انحطاط و ضلالت غرس میکند و با هبوط دسته جمعی ابناء بشر، مزد خود را از شیاطین میستاند که بر سر او «مَسّ» میکشند و پیشانیاش میبوسند.
🌫️ در سوی دیگر، در قرارگاه عرشالرحمن، ایمان به ملائکهای که سرچشمهٔ بارور شدن قلب مؤمناناند، هنرمند را بر سر کوی نور مینشاند. او با فقهیدن در قلب خود، آنچه را از حضرت حق بر او نازل شده است به عرصه میآورد و هنر متنزّل ساخته میشود.
📜 نتیجهگیری:
مومنانی که قلب سلیمی داشته باشند، امکان بروز و ظهور هنر توحیدی و قرآنی را بالذّات و بالقوه خواهند داشت.
از سوی دیگر اگر کسی از سموم دانشهای امروزی غرب و شرق نوشیده باشد و آن دانشها قلبش را کدر کرده باشد، اما کماکان در قلبش احساس نیاز به هنر متعالی میکند و طالب هنر قرآنی است، حتما پروردگار جهانیان دروازه توبه و نظام استغفار را برای او گشوده است.
لازم است چنین فردی، فطرت خود را به حالت «امّی» و مکتبندیده برگرداند و آن سموم را قیّ کند؛ سپس با تقوا و استقامت در قرارگاه عرشالرحمن، قلب خود را شایستهٔ نزول ملائک کند؛ چنان که فرمود:
«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ».
والحمدلله رب العالمین
✍️ شایان مسعودی | @Shayanmsd
#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن #بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #بنیاد_جبرئیل #ایمان_به_ملائکه
#قرارگاه_اسفلالسافلین #بنیاد_ابلیس #ایمان_به_شیاطینجنی #بنیاد_غرور #ایمان_به_وحیشیطانی #بنیاد_سقراط #ایمان_به_فلاسفه
🌐 @imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

خون خواهی رهبر شهید



