احادیث ائمه (ع)

رازداری حضرت امام علی (علیه السلام): مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ كَانَتِ الْخِيَرَةُ بِيَدِهِ. تصنيف غرر الحكم ص 320 کسی که رازش را حفظ کند اختیاردار خود است.

  احترام اهل قرآن حضرت رسول اکرم (ص): إِنَّ أَهْلَ الْقُرْآنِ فِي أَعْلَى دَرَجَةٍ مِنَ الْآدَمِيِّينَ مَا خَلَا النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ. الكافي، ج‏2، ص 603  همانا اهل قرآن در بلندترين درجات آدميان هستند بجز پيمبران و مرسلين.

  کاشت درخت حضرت رسول اکرم (ص): ما مِن رَجُلٍ يَغرِسُ غَرساً إلاّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِنَ الأجرِ قَدرَ ما يَخرُجُ مِن ثَمَرِ ذلِكَ الغَرسِ. نهج الفصاحه،ص707  هر كه نهالى بكارد، خداوند به مقدار ميوه‏اى كه از آن درخت به دست مى‏آيد، در نامه اعمال او پاداش مى‏نويسد.

  نشانه ایمان حضرت امام صادق (علیه السلام): مَنْ صَدَّقَ بِالْخَلَفِ جَادَ بِالْعَطِيَّةِ. بحار الأنوار، ج‏68، ص 357  هر کس ایمان دارد که خدا عوض میدهد خوب احسان می کند.

طعام سودمند حضرت رسول اکرم (ص): طَعَامُ السَّخِيِّ دَوَاءٌ وَ طَعَامُ‏ الشَّحِيحِ‏ دَاءٌ. بحار الأنوار، ج‏68، ص 357  غذای انسان سخاوتمند درمان دردهاست. وغذای بخیل مایه درد و عذاب است.

  سخاوت حضرت امام صادق (علیه السلام): إِنَّ مُوسَى علیه السلام هَمَّ بِقَتْلِ السَّامِرِيِّ فَأَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ لَا تَقْتُلْهُ ‏فَإِنَّهُ ‏سَخِي‏. مستدرك سفينه البحار،ج‏4،ص 510  حضرت موسی علیه السلام خواست سامری را بکشد وحی آمد ای موسی او را نکش چرا که سخاوتمند است.

کم خوری و سلامتی حضرت امام علی (علیه السلام): أَقْلِلْ طَعَاماً تُقْلِلْ سَقَاماً . تصنيف غرر الحكم، ص 320 خوراکت را کم کن تا بیماری هایت کم شوند.

حفظ ادب و احترام حضرت رسول اکرم (صل علی واله وصلم): ثَلَاثَةٌ لَا يَسْتَخِفُّ بِحَقِّهِمْ إِلَّا مُنَافِقٌ ذُو شَيْبَةٍ فِي الْإِسْلَامِ وَ إِمَامٌ مُقْسِطٌ وَ مُعَلِّمُ‏الْخَيْر. مجموعه ورام، ج‏2، ص 212 سه نفر را جز منافق بی احترامی نمیکند؛ پیر مردی که عمرش را صرف اسلام کرده، حاکم عادل و معلم شایسته.

احسان به همه حضرت امام باقر(علیه السلام): إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تُعَامِلَ أَحَداً إِلَّا وَ لَكَ الْفَضْلُ عَلَيْهِ فَافْعَلْ. تحف العقول، ص 293 اگر توانى چنان كن كه در احسان و محبت سرآمد معاشران باشى.

حیا و ایمان حضرت امام باقر(علیه السلام): الْحَيَاءُ وَ الْإِيمَانُ مَقْرُونَانِ فِي قَرَنٍ فَإِذَا ذَهَبَ أَحَدُهُمَا تَبِعَهُ صَاحِبُهُ. تحف العقول ، ص 297 حيا و ايمان را به يك طناب بسته‏اند، هر كدام برود ديگرى هم بدنبالش مى‏رود.