احادیث ائمه (ع)

  كنترل خشم پیامبر(صل الله عليه واله وسلم): احزم الناس أكظمهم للغيظ. نهج الفصاحه ، ص 17 ، ح 95  آنكه در فرو بردن خشم از ديگران بيشتر است ، از همه كس دور انديشتر است

علامات منافق پیامبر(صل الله عليه واله وسلم): وَ لِلْمُنَافِقِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَ إِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَ إِذَا ائْتُمِنَ خَان . بحارالانوار، ج ،69ص206  نشان منافق سه چیز است، سخن بدروغ گوید، از وعده تخلف کند و در امانت خیانت نماید.

  تواضع پیامبر(صل الله عليه واله وسلم): آکِلُ کَما یَأکُلُ العَبدُ وَ أجلِسُ کَما یَجلِسُ العَبدُ. مکارم الاخلاق، ص27  مانند بندگان غذا میخورم و مانند آنها بر زمین مى نشینم.

  نتیجه غضب امام علی (عليه السلام): اَلْـغَضَـبُ يُرْدى صاحِبَهُ وَ يُبْـدى مَعـايِبَـهُ. غرر الحكم، ص 302  خشم، صاحب خود را به پستى و هلاكت مى اندازد و عيبهاى او را آشكار مى سازد.

  شافعان قیامت پیامبر(صل الله عليه واله وسلم): ثَلَاثَةٌ يَشْفَعُونَ إِلَى اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُشَفِّعُهُمُ: الْأَنْبِيَاءَ، ثُمَّ الْعُلَمَاءَ، ثُمَّ الشُّهَدَاء. قرب الاسناد، ص64  سه گروه در قیامت نزد خداوند شفاعت می کنند و شفاعتشان پذیرفته است انبیا سپس علما و سپس شهدا.

عالم محضر خدا امام جواد (عليه السلام): إعلَم أنَّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللّه ِ فَانظُر كَيفَ تَكونُ. بحارالانوار،ج75،ص358  بدان كه از ديده خدا پنهان نيستى، پس بنگر كه چگونه اى.

  بی نیازترین امام سجاد (علیه السلام): مَنْ قَنَعَ بِما قَسَّمَ اللّه ُ لَهُ فَهُوَ مِنْ اَغْنَى النـاس. كشف الغمه، ج 2، ص 102  هر كس به تقسيم الهى قانع باشد از بى نيـازترين مـردم اسـت.

  آراستگی و جمال امام هادی (علیه السلام): إِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الجَمالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ يَـكْرَهُ البُؤْسَ وَ البائِسَ. حياة الإمام على الهادى، ص 153  خداوند زيبايى و آراستگى را دوست دارد و ژوليـدگى و ژوليـده را دوست نمى دارد.

  یاد خدا امام علی (علیه السلام): اَلذِّكْرُ يونِسُ اللُّبَّ وَ يُنيرُ الْقَلْبَ وَ يَسْتَنْزِلُ الرَّحْمَةَ. غررالحكم، ص189  ياد خدا عقل را آرامش مى دهد، دل را روشن مى كند و رحمت او را فرود مى ‌آورد.

  ریشه بیماریها امام صادق (علیه السلام): كُلُّ داءٍ مِنَ التُّخَمَةِ ماخَلاَ الحُمّى، فَإنَّها تَرِدُ وُرُوداً. كافى، ج6، ص269  ريشه همه بيمارى ها و دردها پرخورى است، جز تب كردن كه گاهى بى سبب به انسان مى رسد.