نشانه هاى درجه عالى ايمان

رسول خدا(ص ) نماز صبح را با جماعت خواند، بعد از نماز به جوانى كه در مسجد بود نگاه كرد ديد او چرت مى زند، و سرش پائين مى افتد و رنگش ‍ زرد است و تنش لاغر، چشمانش در گودى فرو رفته است ، به او فرمود:
(اى فلانى ! چگونه صبح كردى ؟، حالت چطور است ؟)
جوان : صبح كردم در حالى كه داراى صفت (يقين ) شده ام .
رسول خدا(ص ) از سخن او تعجب كرد و خوشش آمد و به او فرمود:
براى هر يقينى ، حقيقتى است ، نشانه حقيقت تو چيست ؟
جوان : اى رسول خدا! همانا يقين من ، مرا محزون نموده ، و بيدارى شب (براى عبادت ) و تشنگى روزهاى گرم (بر اثر روزه ) را به من بخشيده ، و از دنيا و آنچه در دنيا است ، بى ميل شده ام ، تا آنجا كه گويا عرش خدا را مشاهده مى كنم كه براى حساب رسى مخلوقات برپا شده ، و مردم براى حساب رسى اجتماع كرده اند و من در ميانشان هستم ، و گويا بهشتيان را در بهشت مى نگرم كه از نعمتهاى الهى بهره مند مى باشند، و بر تكيه گاههاى بهشتى تكيه زده و يكديگر را معرفى مى نمايند، و گويا دوزخيان را مى نگرم كه در دوزخ ، عذاب مى شوند، و ناله و فرياد رسى آنها بلند است ، به گونه اى كه آهنگ زبانه آتش دوزخيان را در گوش خود مى شنوم كه طنين افكن است .
رسول خدا به اصحاب خود فرمود:
هذا عبد نور الله قلبه بالايمان
(اين جوان ، بنده اى است كه خداوند قلبش را به نور ايمان ، روشن نموده است )
آنگاه پيامبر(ص ) به آن جوان فرمود: (مراقب باش كه بر همين حال (عالى معنوى ) باقى بمانى )
جوان گفت : (اى رسول خدا! دعا كن تا خداوند مقام شهادت در ركاب تو را نصيب من گرداند)
رسول خدا(ص ) دعا كرد، از اين تاريخ ، چندان نگذشت كه آن جوان در بعضى از جنگهاى پيامبر(ص ) كه خود آن حضرت نيز شركت داشت ، شركت نمود، و بعد از نُه يا ده نفر، به شهادت رسيد. ⁽⁴¹⁷⁾