بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
نقش تربيتي دعاهاي امام سجاد(ع)
دعاهاي امام علاوه بر بيان مقام خدا و صفات او و رابطه خداوند با جهان و انسان و ارتباط انسانها با او، خويهاي پسنديده و فضيلتهاي انساني و آنچه وسيله سعادت براي فرد و جامعه و موجب عدالت اجتماعي و صلح و صفا و نجات از سقوط و انحطاط، بر شمرده و از خدا مي خواهد که از پستيها، ذلتها، نياز به ديگران، پذيرش ستم و سازش با ظالم دوري کند . و اين خود يک دستور نسبت به همه عوامل ذلت و انحطاط و نيز عوامل سعادت، سربلندي و خواستهاي برتر است .
به طور کلي بايد گفت: در زماني که اسلام راستين و پيشرو، اسلام روشنگر و مظهر آزادي و عزت و عظمت، به صورت مظهر ذلت و انحطاط و جهل و تخدير تبديل شده بود و هيچ گونه حرکت و مبارزه و انقلاب اجتماعي و نظامي جز کار علمي و فرهنگي، امکان نداشت، امام در لباس يک آموزگار بزرگ فکري، يک برنامه عملي به نام «دعا» ارائه داد که عالي ترين نمونه فکري و اعتقادي در خداشناسي، انسان شناسي، جهان شناسي، کيهان شناسي، و اصول اخلاقي و اجتماعي و حقوق افراد نسبت به هم و طبقات نسبت به يکديگر و … است . و بهترين راه سير و سلوک عرفاني است .
اين دعاها که به نام «صحيفه سجاديه » معروف است، خود يک دائرة المعارف علمي، فرهنگي و يک دوره علوم و دانش و حکمت است .
مجله درسهايي از مکتب اسلام، شماره 10 (سال 80)، حسني، علي اکبر؛
