بیاد امام زمان مظلوم و غریبم اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز تصریح فرمودند که این زمانها دقیقاً منطبق بر اوقات نماز است:
⚡️… «إِنَّمَا يَتَصَفَّحُهُمْ فِي مَوَاقِيتِ اَلصَّلاَةِ»… (همانا او در اوقات نماز با آنها مصافحه [و ملاقات] میکند).
(الکافي، ج ۳، ص ۱۳۶)
https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/108221
🔻 پس هر اذان، زنگِ ملاقات با گیرندهی جانها و زنگ آزادی از دنیا نیز هست. نمازگزار در ملاقات با ملک الموت قرار گرفته، و واقعاً در معرضِ وداع از دنیا و سفر بسوی خدا قرار دارد، و همین ملاقات و مصافحه با ملک الموت است که نماز ما را «نماز وداع» میکند.
🔻 ملکالموت؛ پَرِ پروازِ نمازگزار برای صعود:
حضور ملکالموت در نماز، برای ترساندن نیست، بلکه برای تحقق یک «تأثیر سلوکی» عمیق است. مأموریت ذاتیِ جناب عزرائیل (علیه السلام)، انصراف، انقطاع و آزادسازی ارواح از زندان مادیات و تعلقات دنیوی به سوی آخرت و لقاء الله است.
🔻این دقیقاً همان هدف و غایتی است که ما هم در نماز به دنبال آن هستیم: اینکه قلبمان از خطورات و غفلتها و تعلقاتِ دنیا آزاد شده و با توجه خالص به سوی خداوند صعود کند. بنابراین، ملکالموت با خاصیت وجودیاش (که قطع تعلق است) و با همراهیاش در آن لحظات، به «پَرِ پروازِ» نمازگزار تبدیل میشود تا کندن از دنیا و وصل شدن به خدا برای انسان آسانتر گردد.
آری، هر نماز وداع در ملاقات با حبیبمان عزرائیل (علیه السلام) است که پَرِ پروازِ ما برای حضور و توجه قلبی به خداست.
🔻 رابطه دو طرفه (مواظبت در نماز = یاری در مرگ):
این احادیث یک معامله شیرین را ترسیم میکنند: اگر نمازگزار در این ملاقاتهای پنجگانه (اوقات نماز) با ادبِ «وداع» بایستد و بر آن مواظبت کند ( «فَإِنْ كَانَ مِمَّنْ يُوَاظِبُ عَلَيْهَا عِنْدَ مَوَاقِيتِهَا»)، ملکالموت نیز در سختترین لحظه (جان دادن) جبران میکند و بزرگترین خدمت را انجام میدهد: «لَقَّنَهُ شَهَادَةَ… وَ نَحَّى عَنْهُ إِبْلِيسَ» (خودش شهادتین را به مؤمن تلقین میکند و شیطان را از او دور میسازد).
(الکافي، ج ۳، ص ۱۳۶)
https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/108221
🔻 جمعبندی نهایی:
مجموعه این روایات یک «دستورالعمل معنوی» برای نماز ارائه میدهند. نماز وداع تنها یک تصور شاعرانه نیست، بلکه برخاسته از یک واقعیت تکوینی (در ملاقات با ملک الموت)، و نیز یک روش دقیق برای قطع امید از دنیا ( «بِالْيَأْسِ عَمَّا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ») و تمرکز کامل بر «لقاءالله» و «آمادگی یافتن برای حیات ابدی» است.
⚡️ کسی که هر نماز را آخرین نماز خود بداند، نه با انگشتانش بازی میکند، نه نگاهش به اطراف میچرخد، و نه کینهی کسی را در دل نگه میدارد، چرا که خود را در آستانهی ملاقات با «خداوند جلیل» میبیند.
🔸
@Salehi786
