🔰 تاثیر نوع معماری و شهرسازی بر آشوب‌های اخیر

🔰 تاثیر نوع معماری و شهرسازی بر آشوب‌های اخیر

 

💠 کنار همه عوامل تاثیر گذار بر ایجاد آشوب و اغتشاش، نباید از نقش زمینه و محیطی به نام شهر به سادگی عبور کرد.

انسان و محیط تاثیری متقابل بر یکدیگر دارند. به همان اندازه که ما می‌توانیم محیط زندگی خود را دستخوش تغییر نماییم، عوامل محیطی نیز می‌توانند افکار، احساسات و رفتار‌های ما را تحت تاثیر خود قرار دهند.

🏙 کلانشهر‌های مدرن محیط‌های مناسبی برای تروریست‌ها و آشوب گران هستند. آمار جرم خیزی در شهر‌های بزرگ به مراتب بیشتر از دیگر محیط‌های زندگی بشر است.

🏘 البته در شهر‌های کوچک نیز فضا‌های بی‌دفاع، بستر ناهنجاری و محل جولان آشوب گران بوده است. که به ویژگی‌هایی همچون کمبود و نبود نور، ساختمانهای‌ خراب یا ناتمام، مشاهده بصری محدود و نبود نمایش بصری، بی نظمی فیزیکی، از عوامل دخیل در ایجاد فضاسازی برای آشوب گران می‌توان اشاره نمود.

اما بخش مهمی از آشوب‌ها به دلیل شکاف اجتماعی بین نسل‌ها و مردم در شهر‌ها بوده است. این اولین گام برای تشکیل پدیده‌ی وندالیسم است. با وجود شوک‌های بی‌سابقه اقتصادی، یا ایجاد فتنه‌های گوناگون، معترضان اغلب چند راه پیش روی خود دارند، یا آنچه را که در تقابل با دولت و مسئولین می‌خواهند، از طریق تعامل و همفکری و همجوشی برطرف سازند؛ و یا اینکه با آشوبگری و تخریب اعتراض خود را نشان دهند.
لذا همیشه بهتر است مکانی برای شنود حرف‌های نسل جدید تعبیه بشود و گفت و گوی مردم با یکدیگر و مدیران یا نمایندگان آن‌ها صورت گیرد. یعنی باز گردیم به سنت پیامبر، یعنی مساجد.

نمیتوان این موضوع را نادیده گرفت که در ساختار شهرسازی فعلی، مولفه‌هایی که باعث تحکیم جامعه و خانواده می‌شود، نقشی کمرنگ ایفا می‌کنند. چرا که نظامات محله محوری و همسایگی از بین رفته و ناامنی جای خود را به امنیت محله‌ داده است. چرا که در آپارتمان‌های فعلی بسیاری از همسایگان از یکدیگر بی‌خبر بوده و حتی بخاطر آزارهای بد سازی در مسکن‌های فلّه‌ای، از یکدیگر ناراحتند.
لذا گونه‌های #ساخت_مسکن به جای تامین آرامش و آسایش و همیاری به خوابگاه‌هایی مبدل شده که مردم از جمله جوانان را از خانه به حضور در فضا‌های سایبر و فضاهای تجمع نه‌چندان مثبت همچون مال‌ها و کافه‌ها سوق می‌دهد. این اماکن برای ساختارهای سکولار حتما هویّت سازند ولی در جامعه دینی کارکرد هویت سوز دارند.

🔸بخش قابل توجهی از افراد در صحنه آشوب‌های خیابانی، نوجوانان و جوانان دهه ۸۰ بودند که هیجانات خیابانی و حس کنجکاوی آنان را راهیِ میدان کرد.
نمیتوان نادیده گرفت که بخشی از عدم تخلیه هیجانات مربوط به نبود فضای تفریحی مثبت همچون باغ‌ها و گلستان‌ها و دور شدن از طبیعت بوده. محیط‌های سرد و سخت بتنی و سنگی مدرن، برای نوجوانان و جوانان نتیجه‌ای جز عصبیت و برای بزرگسالان جز دلمردگی ندارد.
تخریب طبیعت و ساخت کالبد و فضا‌های خشک و سکونت در آپارتمان‌های قوطی کبریتی، در کنار هجم وسیع تبلیغات فضای سایبر که نادیده انگاشته و پدافندی در مقابل آن تدبیر نشده، خود باعث تحریک در بروز رفتار‌های وندالیستی و بزه‌کارانه می‌شود.

توجه شود که ساختار شهرسازی فعلی ایران، ادامه شهرسازی پهلوی توسط بهائی مسلکان پوزیتیویستی همچون هوشنگ سیحون و حسین امانت و سایر سکولارهایی است که این آشوب و سردی محیط شهری را که مهبط آدمیت‌ است، پایه‌ریزی نموده‌اند.

🇮🇷 علی رغم تاکید مقام معظم رهبری، مولفه‌های اسلامی در طرح‌های توسعه شهری مورد استفاده قرارنگرفته است. و معماری و شهرسازی ما ابدا برای ساخت جامعه هجری و صورت‌بندی مجسم قرآنی، تدبیر نشده است و مردم آن، خود را در این محیط انسانی‌هایی جدا افتاده از معنا می‌دانند.
و بخش مهمی از اعتراضات در شهر‌ها و کلانشهر‌ها عملا به همین بستر باز می‌گردد.

از بُعد پدافند غیر عامل نیز، این که افرادی خارجی و غیر بومی به راحتی در شهرها برای یک اقدام علیه امنیت ملی سرپناهی داشته باشند و مردم متوجه رفت و آمد مشکوکی نشوند؛ قابل قبول نیست.

از سالهای گذشته تا هم‌اکنون بسیاری از منازل زنان مجرد و حتی خانواده‌ها، به هاستل‌های امن برای جاسوس‌ها مبدل شده که بخش قابل توجهی شایعه درباره ایران و فرهنگ ایرانی در کانال یوتیوب خود منتشر کرده‌اند. در این صورت #قاعده_نفی_سبیل ، نفی شده است.
در شهرسازی سنتی و با اصالت، محله‌محوری و خبر گرفتن از همسایگان خود امنیت‌زا بود.

نیز در فرهنگ اسلامی مساجد به مثابه رسانه عمل و مردم را آگاه می‌کردند.

⁉️ آیا در آشوب‌های اخیر هم مساجد توانستند مانند انقلاب ۵۷ و دفاع مقدس اول برای مردم سنگر باشند؟

مع‌الاسف در مدل‌های مدیریت شهری فعلی که دراین ۴ دهه در کشور پیاده سازی شده، کمترین توجهی به مدیریت محله محور با مرکزیت #مسجد نشده است. علت آن هم روشن است: چون در مبانی شهرسازی غرب، عبادتگاه محوریت نداشته و زمانی که الگو‌های غربی در شهر‌های مسلمین اجرا شود، مساجد جایگاهی در اندیشه تصمیم سازان و تصمیم گیران شهری ندارند و روز به روز منزوی‌تر می‌شوند.

🔻ایتا  Maalekalmolk

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.