حرکت نورانی

آيه شماره 5  از سوره مبارکه إبراهيم‏

حرکت نورانی

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ

الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ

لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ

و در حقيقت موسى را با آيات خود فرستاديم [و به او فرموديم] كه قوم خود را از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون آور و روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن كه قطعا در اين [يادآورى] براى هر شكيباى سپاسگزارى عبرتهاست
انبیا باید معجزه داشته باشند. «ارسلنا… بِایاتنا»
هدف كلّى انبیا، یكى است. خداوند در آیه اوّل این سوره به پیامبر اسلام، و در این آیه به حضرت موسى مى‏فرماید: مردم را از تاریكى‏ها خارج كنید و به نور هدایت نمایید. «اخرج قومك»
اوّلین حوزه‏ى مأموریت انبیا، قوم خودشان است. «قومك»
راه نجات مردم از ظلمات، یاد قهر وقدرت خدا نسبت به ستمگران و توجّه به الطاف اونسبت به گذشتگان است. «ذكّرهم بایّام اللَّه»
توجّه به تاریخ، زمینه‏ى صبر و شكر را در انسان به وجود مى‏آورد. یادآورى مصیبت‏ها وتلخى‏هاى گذشته و برطرف شدن آنها، انسان را به شكر وادار مى‏كند. و توجّه به پایدارى امّت‏ها و پیروزى آنان، آدمى را به صبر و مقاومت دعوت مى‏كند. «ان فى ذلك لایات لكل صبار شكور»
همه‏ى روزها روز خداست، امّا روز تجلّى قدرت خداوند حساب دیگرى دارد. (تجلّى قدرت او در قهر بر كفّار و تجلّى لطف او بر مؤمنین.) «ایّام اللَّه»
هرگونه جشن یا سوگوارى و مراسم ویژه‏اى كه بزرگداشت ایام‏اللَّه باشد جایز است. «ذكّرهم بایّام اللَّه» (بر خلاف نظر فرقه‏ى منحرف وهّابیّت)
مؤمن در سختى، صبر و در رفاه، شكر مى‏كند. «صبّار شكور»
صبر زمینه درك حقیقت است. «لایات لكل صبار»