خانه » كتاب : داستانها و پندها جلد دوم » شهادت حمزه و صبر پيغمبر
23   شهــيد محــمد ابراهيم همت

شهادت حمزه و صبر پيغمبر

هنگاميكه جنگ احد پايان يافت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: چه كسى خبر از عمويم حمزه دارد حارث بن صمت گفت :

من جاى او را مى دانم حضرت او را فرستادند ولى وقتى چشمش به جسد حمزه افتاد راضى نشد بيايد خبر دهد. حضرت رسول صلى الله عليه و آله به على عليه السلام آمد حمزه را كه به آن حال ديد او هم راضى نشد اين خبر را براى حضرت بياورد، تا اينكه خود پيغمبر تشريف آورد، كنار جسد حمزه ايستاد ديد او را مثله (48) نموده اند شكمش را شكافته و كبدش را بيرون آورده اند گريه آن جناب را فرا گرفت شروع به گريه كردن نمود فرمود: لك الحمد و انت المستعان و اليك المشتكى ثم قال لن اصاب بمثل حمزة ابدا حمد و سپاس از براى تو است اى خدا! تو يار و ياور مائى بسوى تو از ستمكاران شكايت ما است فرمود: مصيبتى چون مصيبت حمزه بر من وارد نخواهد شد اگر خداوند مرا بر قريش نصرت دهد هفتاد نفر از آنها را مثله خواهم كرد در اينجا جبرئيل اين آيه را آورد: و ان عاقبتم فعاقبوا بمثل ما عوقبتم به ولئن صبرتم فهو خير للصابرين .
اگر كيفر كرديد همانند آنچه به شما ستم شده است كيفر نمائيد اگر شكيبائى كنيد صبر بهتر است براى صابرين . حضرت سه مرتبه فرمود: صبر مى كنم آنگاه رداى خود را بر روى حمزه انداخت . هر گاه به طرف سر مى كشيد پايش بيرون مى ماند به طرف پا كه مى كشيد سرش خارج مى شد قسمت سر را پوشانيد بر روى پاهاى حمزه خاشاك بيابان ريخت .
چون در اين جنگ شيطان ندا داد (الا قد قتل محمد ((ص )) ) محمد را كشتند اين صدا در مدينه هم شنيده شد. از اين رو، زنها سراسيمه بيرون شدند در ميان آنها فاطمه زهراء و صفيه خواهر حمزه نيز بودند همين كه به حضرت رسول صلى الله عليه و آله خبر دادند به على عليه السلام فرمود: عمه ام صفيه را نگهدار كه نمى تواند برادرش را به آن حال ببيند اما فاطمه را بگذار بيايد چون زهرا عليه السلام چشمش به پيغمبر افتاد و ديد صورتش ‍ خون آلود است شروع به گريه نمود. خون از صورت پدر پاك كرد و مى گفت : غضب خداوند شديد شود بر كسى كه صورت شما را مجروح كرد.
هنگاميكه حضرت رسول صلى الله عليه و آله به مدينه بازگشت از در خانه هاى انصار مى گذشت زنان مصيبت زده را شنيد بر كشتگان خود گريه مى كنند اشكهاى آن جناب جارى شد فرمود: عمويم حمزه امروز گريه كننده ندارد. اين سخن را سعد ابن معاذ شنيد به انصار گفت : هيچ زنى نبايد بر كشته خود گريه كند مگر اينكه اول فاطمه زهرا عليه السلام را در گريه كردن بر حمزه كمك كند، همه زنان انصار خدمت فاطمه عليه السلام رسيده با آن بانو در گريه كردن همكارى نمودند(49).

   

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.