بر تابوتم يك جلد قرآن بگذاريد، تا مردم بدانند كه هدف من خدا بوده است و قرآن. نه هيچ چيز ديگر. شهيد شهيد عبدالله عبدالهي خاطره  يه روز که اومدم خونه چشماش سرخ شده بود نگاه کردم ديدم کتاب گناهان کبيره شهيد دستغيب تو دستاش گرفته بهش گفتم: گريه کردي؟يه نگاهي به من کرد و گفت : راستي اگه خدا …

سوال گاهى اوقات انسان ترش مى‌کند، يعنى موادى ترش مزه از معده او به فضاى دهان او مى‌آيد. حال، اگر روزه‌دارى ترش کند و اين مواد را سهواً يا عمداً قورت دهد، روزه‌اش چه حكمى دارد؟    جواب  اگر پس از آنکه به فضاى دهان آمد عمداً و اختياراً فرو برد، روزه‌اش باطل مى‌شود ولى سهواً مبطل روزه نيست.   …

رسول الله (ص) :    يقولُ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ مَن لَم تَصُمْ جَوارِحُهُ عن مَحارِمِي فلا حاجَةَ لي في أن يَدَعَ طَعامَهُ و شَرابَهُ مِن أجلِي .( ميزان الحكمه،ج6،ص397)  خداى عزوجل مى فرمايد كسى كه با جوارح و اندامهاى خود را از حرامهاى من روزه ندارد ، مرا چه حاجت كه به خاطر من از خوردن و آشاميدن …

رويکردهاي فرهنگي امام حسين در کودکي و نوجواني – رفتارهاي آموزشي امام حسين يکي از رفتارهاي جالب امام در همان اعوان کودکي يا نزديک به نوجواني، آموزش احکام از سوي وي است. گرچه در اين باره شايد بيش از يک سند وجود ندارد اما توجه به همين منبع نشان مي دهد که وي به مباحث فرهنگي از همان سنين توجه …

آيه شماره 25  از سوره مبارکه اسراء رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِن تَكُونُواْ صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلأَوَّابِينَ غَفُورًا پروردگارتان به آنچه در درون شماست، آگاه‏تر (از خودتان) است. اگر صالح باشيد، قطعاً او آمرزنده توبه كنندگان است. تفسیر صلاحيّت‏ها مربوط به درون و انگيزه‏هاست. «فى نفوسكم ان تكونوا صالحين» اگر دل و درون، صاف و صالح باشد، دَر توبه …

امام صادق عليه السلام : خربزه بخوريد كه سنگ مثانه را آب مى كند.

امام صادق عليه السلام : براى درد كمر عدس نافع است .

پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله : آب را آهسته و جرعه جرعه بنوشيد و يك مرتبه بدون نفس ننوشيد زيرا مبتلا به درد كبد مى شويد.

امام صادق عليه السلام : درباره سنجد فرمود: گوشت آن گوشت ، پوستش پوست و هسته اش استخوان را مى روياند، با اين حال كليه ها را گرم و معده را شستشو و پاكيزه مى گرداند و نگهدار انسان از بواسير و قطره قطره آمدن بول است . ساقها را نيرومند و عرق جذام را ريشه كن مى نمايد.

شکر نعمت هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان درهم نکشیده مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعت پای پوشی نداشتم. به جامع کوفه درآمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاس نعمت حق به جای آوردم و بر بی‌کفشی صبر کردم. مرغ بریان به چشم مردم سیر***كمتر از برگ تره بر خوانست …